0
Przejdź do treści

Dziecko płacze i nic nie pomaga. Plan na najtrudniejsze godziny

Autor: Michał z otulacz.pl

Ten tekst czytasz pewnie jedną ręką. Druga trzyma dziecko, które płacze od godziny. Dlatego będzie krótko i po kolei.

Najpierw jedno: jeśli płacz jest słaby, piskliwy albo zupełnie inny niż zwykle, dziecko jest wiotkie, ma gorączkę lub źle wygląda, nie czytaj dalej. Sprawdź objawy alarmowe i szukaj pomocy.

Minuta na sprawdzenie

  • Czy jest głodne? Czy ma czystą pieluchę?
  • Czy nie jest mu za gorąco albo za zimno? Sprawdź kark, nie dłonie.
  • Czy coś je uwiera? Rozbierz je i obejrzyj, także palce u rąk i nóg, bo zaciśnięty na nich włos potrafi mocno boleć.
  • Czy było za dużo wrażeń, gości, światła?

Wszystko w porządku, a płacz trwa? To teraz plan. Zebraliśmy go z metody „5 razy S” dr. Harveya Karpa i z badań nad noszeniem niemowląt. Nie wszystko zadziała na każde dziecko.

Plan na wieczór, krok po kroku

  1. Wycisz otoczenie. Przygaś światło, wyłącz telewizor, poproś gości, żeby wyszli do drugiego pokoju. Mayo Clinic radzi po prostu przenieść przebodźcowane dziecko w spokojniejsze miejsce.
  2. Otul. Jeśli dziecko jeszcze nie próbuje się przekręcać, otul je. Protest na początku nie znaczy, że tego nie lubi: płacze, bo płakało już wcześniej. Zostaw luz w biodrach i niczym dodatkowo nie przykrywaj. Spocone dziecko najpierw przebierz i ochłodź, a przy gorączce nie otulaj.
  3. Weź na ręce, na bok albo na brzuszek. Ułóż dziecko wzdłuż swojego przedramienia lub na ramieniu, tak aby miało wolny nos i usta, i podtrzymuj głowę. Ta pozycja służy tylko do uspokajania na rękach, nigdy do snu.
  4. Dodaj szum. Powtarzane „szszsz” ma być wyraźne: dr Karp radzi szumieć mniej więcej tak głośno, jak płacze dziecko, a potem stopniowo ściszać. Nie rób tego wprost do ucha.
  5. Idź. Równym krokiem, przez około pięć minut, bez nagłych zwrotów i przystawania. W małym badaniu RIKEN (21 dzieci) właśnie to uspokajało płaczące niemowlęta. Tętno dziecka rosło nawet wtedy, gdy mama się zatrzymywała albo skręcała, więc im bardziej jednostajnie, tym lepiej.
  6. Daj ssać. Pierś, a jeśli dziecko nie jest głodne, smoczek.
  7. Nie odkładaj od razu. Autorzy tego samego badania radzą po uśnięciu posiedzieć z dzieckiem na rękach jeszcze około ośmiu minut. Dzieci odłożone wcześniej często się budziły. Potem połóż dziecko na plecach, w pustym łóżeczku. Jeśli czujesz, że sama lub sam zasypiasz, nie czekaj i odłóż je od razu: zaśnięcie z dzieckiem na kanapie lub w fotelu jest bardzo niebezpieczne.

Każdemu krokowi daj kilka minut. Dokładniej o każdym z elementów pisaliśmy w tekście o metodzie „5 razy S”.

Co jeszcze warto mieć w zanadrzu

  • Ciepła kąpiel, jeśli dziecko ją lubi.
  • Spacer w wózku, chuście lub nosidełku. Czasem wystarczy zmiana powietrza, Twojego też. W chuście buzia zawsze widoczna, nos i usta wolne, broda uniesiona.
  • Przejażdżka samochodem, o ile kierowca jest wypoczęty. Przed zapięciem w foteliku zdejmij otulacz, bo pasy muszą przylegać do ciała. Jeśli dziecko zaśnie, po dotarciu przełóż je na płaskie łóżeczko.
  • Delikatne głaskanie brzuszka lub pleców.
  • Przy karmieniu trzymaj dziecko bardziej pionowo i odbijaj je po jedzeniu.

Gdy nic nie działa

Czasem nie zadziała nic. To nie znaczy, że robisz coś źle. Płacz, który nie reaguje na żadne starania, jest opisaną cechą tego okresu rozwoju. Twoim zadaniem nie jest uciszenie dziecka za wszelką cenę. Twoim zadaniem jest to, by było bezpieczne i żeby ktoś przy nim był. To drugie możesz robić na zmianę z kimś innym.

Najważniejszy fragment tego artykułu

Płacz niemowlęcia potrafi doprowadzić do ostateczności najłagodniejszych ludzi. Tak działa ten dźwięk. Złość i bezradność nie czynią Cię złym rodzicem. Liczy się to, co z nimi zrobisz.

Nigdy, pod żadnym pozorem, nie potrząsaj dzieckiem. Niemowlę ma słabe mięśnie szyi i delikatny mózg. Potrząsanie może spowodować krwawienie i obrzęk mózgu, ślepotę, trwałe uszkodzenie mózgu i śmierć.

Jeśli czujesz, że tracisz panowanie nad sobą:

  1. Połóż dziecko na plecach w łóżeczku.
  2. Wyjdź do innego pokoju.
  3. Daj sobie 10-15 minut. Oddychaj, napij się wody, włącz muzykę, zadzwoń do kogoś.
  4. Wróć i sprawdź, co z dzieckiem. Jeśli nadal jest Ci ciężko, poproś kogoś, żeby przyszedł.

Dziecko płaczące w bezpiecznym łóżeczku przez kwadrans nie stanie się przez to mniej kochane. Odłożenie go w takiej chwili jest najlepszą decyzją, jaką możesz podjąć.

Przeczytaj to na głos partnerowi, babci, opiekunce, każdemu, kto zostaje z dzieckiem sam. Jeśli ktokolwiek potrząsnął dzieckiem, nawet na chwilę, nie czekaj na objawy: dzwoń pod 112 albo jedź na SOR i powiedz lekarzom, co się stało. To może uratować dziecku życie.

Dyżury zamiast bohaterstwa

  • Podzielcie wieczór na zmiany. Jedna osoba nosi, druga w tym czasie ma prawo nie słyszeć płaczu. Słuchawki i zatyczki do uszu to nie zdrada.
  • Proś wprost. „Przyjdź we wtorek o 18:00 i ponoś małą przez godzinę” działa lepiej niż „dajcie znać, jakbyście mogli pomóc”.
  • Prowadź prosty dziennik. Kiedy płacz się zaczął, ile trwał, co jadło dziecko, co pomogło. Zobaczysz, że są lepsze dni, a pediatra dostanie konkrety.
  • Licz tygodnie. To ma koniec. Zwykle najciężej jest około 6.-8. tygodnia, a do 3.-4. miesiąca kolka mija.

Zmęczona mama z niemowlęciem na rękach

A co z Tobą?

W badaniu 587 matek te, które zgłaszały ponad 20 minut nieukojonego płaczu dziennie, miały około czterokrotnie większą szansę na wynik sugerujący depresję. Autorzy zwracają uwagę, że liczy się nie tylko czas płaczu, lecz także to, czy mama czuje, że potrafi dziecko ukoić. Dlatego jeśli przestajesz się cieszyć czymkolwiek, ciągle się boisz, nie śpisz nawet wtedy, gdy dziecko śpi, albo czujesz obcość wobec własnego dziecka, porozmawiaj z lekarzem rodzinnym lub ginekologiem. Dotyczy to również ojców. Tutaj piszemy o tym więcej.

Gdzie zadzwonić, gdy jest bardzo źle:

  • 800 70 2222: Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym, bezpłatnie i całą dobę,
  • 116 123: telefon zaufania dla dorosłych,
  • 112: gdy pojawiają się myśli o skrzywdzeniu siebie lub dziecka i nie możesz ich odsunąć.

Dobrze jest też wiedzieć, skąd w ogóle ten płacz się bierze. Przeczytaj o tym, dlaczego kolka to nie tylko brzuch.

Jeśli wieczorny rytuał potrzebuje punktu startowego, otulacz Tulik® załatwia krok drugi jednym zamkiem, bez składania kocyka przy płaczącym dziecku. Zobacz w sklepie. Zawsze na plecach i tylko do pierwszych prób przekręcania się.

Źródła

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza. Jeśli stan dziecka Cię niepokoi, skontaktuj się z pediatrą.